"അന്ന് നമ്മൾ പ്രണയിക്കുമ്പോൾ നിന്നിൽ ചുവന്നരക്തമായിരുന്നു. ചുവപ്പ്!!! പ്രണയത്തിന്റെ ...വിപ്ലവത്തിന്റെ... ഗുല്മോഹറിന്റെ ചുവപ്പ് ... "
കാലങ്ങൾ കാതങ്ങൾ താണ്ടിയിട്ടും ഓര്മകളിപ്പോഴും തളിരണിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ് ആ കലാലയ വാതിൽക്കലിൽ .... ഓര്മകളിലിപ്പോഴും വസന്തമാണ്....ഓർമകളിൽ ഇപ്പോഴും നീയുണ്ടല്ലോ... "നീ.." നീയെന്ന വാക്കിനോടാണെനിക്കിപ്പോ പ്രണയം..... അവസാനമില്ലാത്ത അജ്ഞാതമായ നിർവൃതി !
