ഓരോ ചുംബനങ്ങളുടെ ഇടവേളകളിലും... നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളിലും...
ഇടമുറിയാതെ തുള്ളിക്കൊരുകുടം പെയ്യുന്ന ഈ തുലാവര്ഷത്തിലും....
നിന്റെ പ്രണയം എന്നെ പൊതിഞ് എന്നിലെ ശ്വേതകണങ്ങളെ ഊറ്റിയെടുക്കുകയാണ്...
ഇത്രമേൽ ദീർഘമായതെന്താണ് ?
...എന്താണ് നിന്നെ പുൽകുമ്പോൾ മാത്രം ഘടികാരം ചലിക്കാത്തത്?
...കാറ്റിനെന്താണ് വേഗമില്ലാത്തത്?
...ഇനിയുമെന്തേ എന്റെ എന്റെയുള്ളിലെ ആർത്തിരമ്പുന്ന കടൽ ശാന്തമാവാത്തത്..? എന്തേ ഇനിയുമീ കണ്ണിലെ കണ്ണീരുറവ വറ്റാത്തത്...എന്റെ നെഞ്ചിനെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന നിന്റെ ഓരോ തുള്ളിയിലും ഞാനറിയുന്നു....നീ ഞാനാണ്...ഞാൻ നീയും!!!
