Thursday, 29 November 2018

സ്വസ്ഥി

ഓരോ ചുംബനങ്ങളുടെ ഇടവേളകളിലും... നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളിലും...
ഇടമുറിയാതെ തുള്ളിക്കൊരുകുടം പെയ്യുന്ന ഈ തുലാവര്ഷത്തിലും....
നിന്റെ പ്രണയം എന്നെ പൊതിഞ് എന്നിലെ ശ്വേതകണങ്ങളെ ഊറ്റിയെടുക്കുകയാണ്...

ഇത്രമേൽ ദീർഘമായതെന്താണ് ?
...എന്താണ് നിന്നെ പുൽകുമ്പോൾ മാത്രം ഘടികാരം ചലിക്കാത്തത്?
...കാറ്റിനെന്താണ് വേഗമില്ലാത്തത്?
...ഇനിയുമെന്തേ എന്റെ എന്റെയുള്ളിലെ ആർത്തിരമ്പുന്ന കടൽ ശാന്തമാവാത്തത്..? എന്തേ ഇനിയുമീ കണ്ണിലെ കണ്ണീരുറവ വറ്റാത്തത്...എന്റെ നെഞ്ചിനെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന നിന്റെ ഓരോ തുള്ളിയിലും ഞാനറിയുന്നു....നീ ഞാനാണ്...ഞാൻ നീയും!!!

No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...