Saturday, 13 June 2020

ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ കത്ത് 1

 എന്റെ ദേവേട്ടന്,
അമ്പലത്തിൽ പോണ വഴി ദേവു ഏടത്തിനെ കണ്ടിരുന്നു...
കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അറിഞ്ഞു... രണ്ട് തവണ എഴുതിയതാണ് അപ്പോഴേക്കും അച്ഛൻ വന്നു..അതോണ്ട് അത് രണ്ടും കീറിക്കളഞ്ഞു...ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് പോയേ ഉള്ളൂ ഗുരുവായൂർക്ക്.
ഇവിടെ ചെറിയ മഴ ചാറൽ ഇണ്ട്...നല്ലോണം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ അടക്കിപ്പിടിച്ചു കരയണ പോലെ..തൊടിയിലെ പാരിജാതം പൂത്തു ട്ടോ...പക്ഷേ ചെമ്പകം ഇതുവരേം പൂവിട്ടില്ല!!! അതിന്റെ മണം ആണ് മുറി മുഴോനും...തട്ടിൻ പുറത്ത് അമ്മിണി പൂച്ച പ്രസവിച്ചു മൂന്ന് വെളുത്ത സുന്ദരിക്കുട്ടികൾ...
ഇടക്കെല്ലാം ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ വല്ലാതെ സങ്കടം വരും...അപ്പൊ കണ്ണീര് പിടിച്ചുവെക്കാൻ പറ്റാറില്ല!!! 
ദേവേട്ടനോട് എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ല്യാച്ചാൽ എന്താ ചെയ്യാ...എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ജീവൻ കളഞ്ഞു ഓടാൻ നിൽക്കണേ... ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് സൂക്ഷിക്കൂ ട്ടോ...
കാല് വയ്യാതെ അവിടെ ഒറ്റക്ക്..ഇവിടെ ഇള്ളോര് തീ തിന്നാണ്... ഞാനേ പോട്ടെ 'അമ്മ വിളിക്കുന്നുണ്ട്... വടക്കേലെ സുനന്ദ വരാം ന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവളാണ് പോസ്റ്റ് ചെയ്യാറ്..
നിർത്തട്ടെ ഏട്ടാ..
ഉമ്മകളോടെ...
സ്വന്തം ശ്രീക്കുട്ടി.

#എഴുത്ത് നന്ത്യാർവട്ടം വക

No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...