Thursday, 16 July 2020

മരണത്തിൽ വിരിയുന്ന പൂക്കൾ

ഇതെന്റെ മരണമാണോ...?

ഇടനെഞ്ചു മിടിക്കുന്ന താളം എനിക്കിപ്പോൾ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം...

വിരലുകളിൽ നീല നിറം പടരുന്നു...

കാലുകൾ മരവിക്കുന്നു...

കാഴ്ച്ചകൾ മങ്ങുന്നു...

എന്റെ കിടക്കയിൽ അഗ്നി വമിക്കുന്നു-
പുറം പൊള്ളുന്നു...

എന്റെ വിരക്തി എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു...

എന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ ആകാശം നിറയുന്നു...

എന്റെ ദുഃഖങ്ങളിൽ ഞാൻ മുങ്ങുന്നു, ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുന്നു...

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ പറന്നകലുന്നു...

എന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങുന്നു...

എന്റെ രക്തം തണുക്കുന്നു...

മറവിയെന്നെ കാർന്നു തിന്നുന്നു...

എന്നെ നീ കാണുന്നു!

No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...