Monday, 20 July 2020

കാലം...

എന്താണ് പെണ്ണേ നിന്റെ കണ്ണുകൾക്കിത്ര കാന്തികത....
എന്നെ എപ്പോഴും അതിലേക്കാകർഷിക്കുന്നു...ഞാൻ അവയിൽ അഭിരമിക്കുന്നു...
എപ്പോഴും നിന്റെ കണ്ണിൽ കഥകളാണ്...
വൈകീട്ടന്ന് ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ കണ്ടപ്പോ നിന്റെ കണ്ണിൽ തീയായിരുന്നു...
ശ്രീകോവിലിൽ തൊഴുതുമടങ്ങുമ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണിൽ കടലായിരുന്നു...
വായനശാലയിൽ നീ അവസാനത്തെ പുസ്തകം കൊടുത്തുവരുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് ഒരു ഇടവപ്പാതിയായിരുന്നു...
പിന്നെ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ നിന്റെ നെറുകയിൽ സിന്ദൂരവും നിന്റെ മാറിലൊരാലിലതാലിയും കണ്ണിൽ ഒരു വേനലുമുണ്ടായിരുന്നു...
അവസാനം നമ്മൾ കണ്ടപ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നീല നിറവും 
പറയാതെ പോയ പ്രണയവുമാണെന്റെ പ്രാണനേ...

ഇന്നും ഞാൻ കാണുന്നു നിന്റെ നീല കണ്ണുകൾ!!!

No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...