Thursday, 17 September 2020

ഒടുവിൽ....

അവസാന വരിയിലും അവളെ ഒടുക്കണം....
പച്ചമാവ് കത്തിയെരിഞ്ഞുള്ള ചാരമെടുത്തുള്ളിൽ പൂശണം...
ഓർമകളിൽ അവൾ പുനർജനിക്കുമ്പോൾ വിഭൂതി തേടണം...
പുലരി വിരിയുമ്പോൾ ആത്മാവിലലിയണം...
ഇനിയും കെടാത്ത ആ ചിതയിൽ നിന്നും നിന്നസ്ഥിപഞ്ജരം കൊണ്ടെന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ പൊള്ളണം....
അപ്പോഴെന്റെ മോതിരവിരലിലുള്ള നിന്റെ ആ പേരെഴുതിയ മോതിരമുരുകണം....
അവസാനമായി എനിക്കൊരു കവിതകൂടിക്കുറിക്കണം
അതിലവസാന വരിയിലെങ്കിലും നിന്നെയടക്കണം!.

No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...