Wednesday, 14 October 2015

പുലരി.......


പ്രഭാതകിരണങ്ങൾ എത്തിനോക്കുന്ന ജനൽപാളികൾക്കിടയിലൂടെ കടന്നുവന്നെന്നെ തഴുകിയുണർത്തി....
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽനിന്നും പുതിയ ദിവസത്തിന്റെ സങ്കടങ്ങളിലേക്കും കരച്ചിലുകളിലേക്കും എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി....
ഇന്നലത്തെ ദുഃഖങ്ങളിൽനിന്നുള്ള രക്ഷപ്പെടലുകളൊന്നും ശാശ്വതമല്ലാത്ത കാരണം മാത്രം ഇന്നത്തെ ദുഃഖത്തെ ഞാനാലോചികുന്നില്ല.ഇന്നത്തെ ദുഃഖത്തിനിനിയും സമയമുണ്ട്......
    സമയം; സമയമാണ് ജീവനും ജീവിതവും....സമയം നിന്നുകഴിഞ്ഞാൽ അവിടെത്തീർന്നു എല്ലാം....പിന്നെ പുതിയലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര...
     പുതിയലോകം; മനുഷ്യമനസ്സിന് അപ്രാപ്യമായ മറ്റൊരു ലോകമുണ്ടോ..? ഉണ്ടാവുമായിരിക്കാം....ആധികാരികമായിപ്പറയാൻ എന്റെ സമയം ഇപ്പോഴും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണല്ലോ...ഒരെത്തുംപിടീം ഇല്ല്യാതെ....

No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...