Monday, 6 April 2020

നാം

നിലക്കാതെ പെയ്തൊരു മഴയിൽ
വിരലുകൾ ചേർത്ത് നാം നടന്നിട്ടില്ല...

ഒരേ കുടക്കീഴിൽ നാമിതുവരെ ഒത്തുചേർന്നിരുന്നിട്ടില്ല....

ഒരു പുഷ്പവും നിനക്കായ് ഞാൻ കാത്തുവെച്ചിട്ടില്ല....

എന്റെ രാത്രികളിൽ നിന്റെ മൗനങ്ങൾ പൊഴിഞ്ഞു വീണിട്ടില്ല...

നിന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ എന്റെ കാതിനെ ചുംബിച്ചിട്ടില്ല....

നിന്റെ വിയർപ്പിന്റെ രുചി ഞാനറിഞ്ഞിട്ടില്ല...

എന്റെ രക്തം നിന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ 

ചൂടുപിടിച്ചിട്ടില്ല...

നിന്റെയോർമകൾ എന്നിലൊരു വസന്തകാലം തീർത്തിട്ടില്ല....

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽപോലും 

നീ വന്നെത്തിനോക്കിയിട്ടില്ല....

എന്നിട്ടും ഈ ഇടവപ്പാതിയിൽ ഒരേ പുതപ്പിനടിയിൽ നാം പ്രണയിക്കുകയാണ്....

അവസാനമില്ലാതെ......



No comments:

Post a Comment

അവളും ഞാനും.

ഉടലളവുകളുടെ പൂർണവിരാമങ്ങളിൽ, വലിച്ചെടുപ്പിച്ചു തിരയടങ്ങി ശാന്തമായ ചുഴി പോലെ; സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുനർജ്ജനിയിൽ, അവൾ ഉന്മാദിയുടെ വെളിച്ചവും, ഞാൻ ആ ല...